Styropian

Zalety i wady styropianu

Podstawowa zaleta styropianowego opakowania, czyli jego mały ciężar, jest podstawową wadą styropianu odpadu. Koszt transportu odpadów styropianowych jest horrendalnie wysoki.

Styropianu, czyli spienionego polistyrenu, najczęściej używa się do opakowań urządzeń elektronicznych. Jest odporny na uderzenia, produkcja jest nieskomplikowana, a cena stosunkowo niska. Problemy pojawiają się wówczas, gdy takiego opakowania styropian trzeba się pozbyć. Spalaniu towarzyszy emisja szkodliwych substancji, składowany nie ulega rozkładowi.

W Japonii 40 proc. opakowań styropianowych pochodzi z firm elektronicznych, z tego zaledwie 20 proc. przetwarza się ponownie.

W 2000 r. w Kraju kwitnącej Wiśni wejdzie w życie regulacja prawna nakładająca na producentów obowiązek odzyskiwania 100 proc. nie ulegających biodegradacji opakowań. Naukowcy odkryli, że pewna substancja zawarta w skórkach owoców cytrusowych rozpuszcza polistyren, a zatem i styropian. Substancję tę wyodrębnili i nazwali limonenem.

Skonstruowano też specjalny pojazd wyposażony w zbiorniki z limonenem i opracowano technologię odzysku styropianu rozpuszczonego w limonenie.

System odzyskiwania przebiega w ten sposób: opakowania styropianowe gromadzone są w punktach sprzedaży lub serwisowych. Ciężarówka podjeżdża do takiego punktu, pracownicy wrzucają opakowania do zbiornika z limonenem i styropian ulega rozpuszczeniu, zanim samochód zdąży dojechać do następnego sklepu czy warsztatu. W bazie limonen z rozpuszczonym w nim styropianem przepuszczony zostaje przez filtr, a następnie odparowany. Odparowany i skroplony limonen nadaje się do powtórnego wykorzystania, a odzyskany polistyren formuje się w bloki do dalszej przeróbki. Na razie koszt produkcji styropianu z odzysku jest w przybliżeniu równy kosztowi styropianu nowego.

W trosce o środowisko zaczyna rozwijać się rynek opakowań samozniszczalnych - określa się je biodegradowalnymi. Na razie są to tylko jaskółki.

Gotowy jest już zamiennik styropianu - nowy materiał cellu, utwardzona mieszanina makulatury, mikroakrylu i skrobi. Patent należy do firmy sprzętu elektronicznego Sony oraz jednego z czołowych japońskich producentów tektury. Cellu spełnia wszystkie zadania tradycyjnego styropianu, ale jest znacznie od niego bezpieczniejszy ekologicznie. Po zużyciu ulega pełnej biodegradacji. W pierwszej kolejności znajdzie zastosowanie do produkcji dużych opakowań np. telewizorów 32-calowych.

Obecnie koszt produkcji cellu jest o 30 proc. wyższy od opakowania styropianowego. Firma liczy, iż w miarę upowszechnienia nowego materiału koszt ten będzie się zmniejszać.